Naast de enige serieuze functie die er uberhaupt is in de organisatie van het team, die van captain, worden er door de teamleden diverse nevenfuncties vervuld. Ondanks het informele karakter van deze nevenfuncties, is de betrokkenheid van de leden groot.

Hieronder staat voor ieder lid een opsomming van de nevenfuncties die hij vervult.

Gido: geen, want is de captain en dat schept al genoeg verantwoordelijkheid.

Martijn: "tweede man", oftewel vice-captain. Gezien de besliskundige/logistieke achtergrond met met name kennis van route-optimalisatie, de rol van chauffeur op zich nemend.

Edwin: de gangmaker van het team. Zorgt voor ontspanning voor, tijdens en na de wedstrijd en voor valse hoop bij de tegenstanders door direct al net te doen alsof hij uitgeput is, terwijl de wedstijd nog niet eens begonnen is. Is vaak echter ook inderdaad direct al uitgeput, i.v.m. het zich niet aan de bedtijd- en alcoholregels voor zaterdagavonden voor competitiedagen houden. Wordt in zo'n geval voor straf (en eigen bestwil) naar baan 4 verbannen. Is in verband met continue dorst, als gevolg van uitputting, tevens waterdrager.
    Is voorts planner personeelszaken, wegens veronderstelde grondige kennis op dit gebied, maar daar komt weinig van terecht, want komt doorgaans te laat opdagen (of nog erger: helemaal niet).

Geert-Jan: buitenbeentje. Wordt vaak, tegen eigen wil, op baan 4 geposteerd. Schikt zich echter uitstekend in de rol van kamikaze, als hij om tactische redenen van de captain uit mag komen op baan 1. Is wegens sterke affiniteit met `De Bank' onze persoonlijke financieel manager, oftewel: mag de rekening betalen wanneer het weer tijd is om huiswaarts te keren.

Rieks: is officieel geen lid (meer) van het team, maar wordt opgetrommeld in geval van ernstige nood. Is tevens onze persoonlijke juridisch adviseur. De belangrijkste functie is echter die van mascotte.
 

Klik hier om te zien wat we doen met onze tegenstanders indien we de wedstrijd dreigen te gaan verliezen.

 Back to LTC De Gelenberg Druten

Last update: Feb 24, 1998, by Gido Brouns.