Naarmate computers sneller begonnen te worden en er meer vraag kwam naar opslagcapaciteit moesten er nieuwe media worden ontwikkeld die als in- en uitvoer konden dienen. De papierbanden en ponskaarten werden geleidelijk vervangen door magnetische tape. Magnetische tape had als voordeel dat er meer data op kon worden bewaard en het ook vele malen sneller was dan de veelgebruikte papertape. Het nadeel van de magnetische band was echter dat het nog steeds een sequentieël mechanische was. Er was dus nog steeds geen directe toegang tot de data mogelijk, de band moest daarvoor eerst naar de goede positie worden gespoeld. Men zocht nog steeds naar een principe dat directe toegang kon geven tot gewenste opgeslagen data. Hiervoor werden een aantal eisen opgesteld: [C]
In 1956 introduceerde IBM 's werelds eerste harddisk. De RAMAC (Random Access Method of Accounting and Control). Deze harddisk was ontwikkeld door IBM in San Jose onder leiding van Reynold B. Johnson. De RAMAC gaf echte random access naar de opgeslagen data. Dit was een grote stap voorwaarts en betekende het einde van de verplicht sequentiële opslag van grotere hoeveelheden data (backup tapes werden uiteraard nog steeds gebruikt, naast de harddisk). De harddisk was in feite een soort van opvolger van de magnetische drum die ook al de non-volatile eigenschap bezat. [D]
De RAMAC was in staat om 5 miljoen karakters op te slaan en was een zeer groot apparaat. De controle werd gedaan door elektronische vacuümbuizen. De RAMAC was zo groot als 2 koelkasten en woog maarliefst 1000 kilo. Het apparaat bestond uit 50 aluminium disks die bedekt waren met een magnetisch ijzeroxide. De RAMAC kon ongeveer 2000 bits per vierkante inch opslaan en had een prijs van ongeveer $10.000 per megabyte. Ter vergelijking: in 1997 waren de kosten voor een megabyte opslag gezakt tot ongeveer 10 dollar cent, in 2002 zelfs tot 0,3 cent. [D]
In 1956 was het duidelijk dat de harddisk een belangrijke speler zou worden in de opslag wereld. Er was namelijk een behoorlijke vraag naar grote opslagcapaciteit met random toegang. En een opslag capaciteit van 5 miljoen karakters was voor die tijd een behoorlijk grote hoeveelheid. Na de introductie van de RAMAC is er nog veel verderontwikkeld op het gebied van de harddisk maar het basisprincipe is zo goed als gelijk gebleven. Vandaag de dag is de magnetische disk nog steeds het meestgebruikte opslagsysteem voor grote hoeveelheden van data. [D]
| terug - statische magnetische geheugens | verder - de transistor |